Con motivo da presentación do libro de Carlos Jiménez Villarejo «La solidaridad con el juez Garzón» o pasado mércores 4 de maio en Santiago de Compostela, tivo lugar unha conferencia onde puideron expoñer a súa opinión sobre o caso Carmen Durán, coordinadora da plataforma Obradoiro de apoio a Garzón, Enrique León, avogado e amigo do xuíz Baltasar Garzón, Manuel Osorio e Ricardo González Mestre, editor de El Páramo, encargada da edición do libro.

A conferencia comezou coa presentación de Carmen Durán que fixo unha breve explicación da razón da creación da Plataforma Obradoiro no setembro do 2009 que non era outra que dar apoio ó xuíz Garzón polo seu cese do Tribunal Supremo por prevaricación. Durán recoñeceu que «aínda que non entendo moito de leis, son unha cidadana sensible co tema, e penso que o xuíz Garzón non se equivocou en nada, senón que foi un home implicado e comprometido coas leis e os dereitos humanos».

Trala presentación do libro por parte do seu editor, Ricardo González, quen falou sobre o proxecto da editora de albergar no seu seo libro deste tipo, comprometidos coa sociedade; tomou a palabra Manuel Osorio. Osorio fixo un breve repaso do caso nos medios para mostrar tamén o seu apoio ó xuíz, deixando claro que «estamos a vivir tempos de cinismo, inxustiza e doble moral, non só polo caso de Garzón senón pola execución extraxudicial de Osama Bin Laden hai uns días».

Antes de poñer a guinda ó pastel coa intervención do autor Carlos Jiménez, Enrique León fixo unha boa aclaración das leis que xulgan ó xuíz e de como se está a desenvolver a instrucción contra o xuíz. León fixo unha alabanza da forma en que Baltasar Garzón levou o caso Nécora, mediante o cal se encarcelaron a narcos tan perigosos como «Oubiña», devolvendo a calma á sociedade de Cambados e Vilagarcía, poboacións que lles estarán eternamente agradecido, segundo dixo o avogado. Proseguindo cos piropos á obra do xuíz, León calificou de impecable o auto de cen páxinas de Garzón que foi clave para a ilegalización de Batasuna.

O avogado natural de Vilagarcía, que hoxe exerce na capital galega, considera que a opinión pública xa xuzgou a Garzón, «e isto é o grave, como a xente se olvidou rapidamente de todo o traballo do xuíz instruído».  Tamén dubidou da neutralidade xudicial en España, pois cre que o Tribunal Supremo coas súas accións sobre xuíz «está a perseguir personas, tanto os xuíces que senten envexa del como ós políticos que non lles ía ben que Garzón estivera onde estaba».

Sen dúbida a intervención máis esperada era a do autor do libro, Carlos Jiménez Villarejo, xurista malagueño, quen, entre outros cargos, foi fiscal anticorrupción do Tribunal Supremo. Jiménez comezou dicindo que o cese de Garzón «enche de rubor e vergoña a todo aquel que se considere demócrata». O libro non se trata só da defensa dun xuíz, senón sobre «a defensa do estado de dereito, dos valores democráticos e dunha traxectoria xudicial intachable». Tamén quixo destacar a marea de apoio cívico que recibiu o xuíz cando a coalición de forzas decidiu acabar coa súa carreira. Como defensor da Lei de Memoria Histórica, o ex-fiscal quixo deixar claro que Garzón «realizou unha grandísima labor na defensa das vítimas do franquismo, as cales estaban esquecidas e que se merecen ser enterradas polos seus familiares dunha forma xusta». Argumentou tamén na defensa de Baltasar Garzón que » escoitou ós familiares das vítimas cando o 99% dos xulgados de instrucción estaban denegando a exhumación de fosas, violando o artigo 24 da Constitución Española que fala da tutela xudicial preventiva».

Jiménez quixo dicir que non lle parece admisible «que se esté falando de prevaricación». «Que demostren a ver se é verdade que houbo prevaricación. Non é máis que unha interpretación torta e sesgada, cando miles de xuíces están a usar as escoitas» argumentou o autor do libro. Para rematar Jiménez, declarou que o Tribunal Supremo «non estivo á altura» e que queda «unha longa tarea por recorrer, pois se está producindo unha persecución inxusta dun xuíz xusto, polo que haberá que esixir moitas responsabilidades».

O acto acabou cunha rolda de preguntas dos asistentes ó acto sobre o caso de Baltasar Garzón.